"Orkestra şefi" teriminin içinde bir "hükmetme, yönetme" ögesi vardır. Ama, kuru kuruya komut vermekten çok daha önemli olan, o komutların içeriğini açıklayabilmek, onları benimsetebilmektir. Bunu da nutuk atarak değil, davranışlarınızla, devinimlerinizle, gerçek etkileme gücünüzle, açık seçik ve karşı konulmaz bir ışınlamayla başarabilirsiniz. Kürsüde yerinizi alıp da sözgelimi, Schumann'ın ya da Beethoven'in bir senfonisi için ilk ölçüyü vurmaya hazırlandığınız an, yüzlerce çift göz üzerinize dikilir; herkesin, ışığını yakmaya ve içinin kıvılcımını alevlendirmeye koştuğu bir güç kaynağı gibi olursunuz. İşte o anda, o güne dek topladığınız müzik bilgileri birikiminin hiç önemi kalmaz artık; sizden istenen yalnız, yaşamanız, kalbinizin atışına yol vermeniz, ruhunuzdan titreşimler yaymanız, heyecanlarınızı dile getirmenizdir."

"Bu mesleğe kırk yılınızı verdiğiniz halde, boğazınızı sıkan o korkuyu, deniz baskını gibi yükselip alçalan o kaçıp gitme duygusunu hâlâ içinizde duyuyor musunuz? Her konserde o coşturan, korku veren yürek daralmasını daha da şiddetlenmiş olarak hissediyor musunuz? Çok iyi öyleyse. Durmadan ilerliyorsunuz, görevinizi her geçen gün daha iyi kavrıyorsunuz demek ki!"