Önsöz'den

Bu kitapta, Hürriyet Gazetesi yazarı Gülçin Telcinin, 1993-1999 tarihleri arasında Hürriyet Gazetesinde yayınlanmış yazıları yer almaktadır. Bu yazılarının yanısıra gazeteci dostlarının onun hakkında yazmış oldukları yazılar ve kendisiyle yapılan röportajlar da bulunmaktadır.

Güncel olaylara Güçin Telci'ce bir bakış niteliğinde olan bu Kitapla bir kez daha, haksızlıkları, çıkar ilişkilerini, kendi deyişiyle yaptıkları yanına kar kalanları, onun korkusuz üslubundan dinleyeceksiniz.

Kitaptan bir bölüm

BUNLAR DA BENİM OSKARLARIM
Yılın Gazetecisi: Tabii ki Gülçin Telci
Yılın Kayınvalidesi: Canan Yaka
Yılın işkadını: Sema Cıngıllıoğlu
Yılın sanığı: Avukat Aydoğan Semizer
Yılın eğitimcisi: Sibel Can (Londra'ya kafa dinlemeye gitti. Nasıl olduysa, o sırada Demirel ona eğitim nişanı vereceğini bildirince apar topar geri döndü. Sibel Canın bu fedakarlığından dolayı çok gururlandım)
Yılın ortaklığı: Turgay Ciner - Kamuran Çörtük
Yılın aşkı: Yıldırım Aktuna-Ajda Pekkan, Aslı Ural-Alaattin Çakıcı
Yılın suçlusu: Meral Akşener
Yılın politikacısı:Süleyman Demirel
Yılın girişimcisi: Yalım Erez
Yılın işadamı: Korkmaz Yiğit
Yılın bürokratı: Gazi Erçel
Yılın yalancısı: Erol Evcil
Yılın başarısı: Aponun Suriyeden kovulması
Yılın blöfü: Levet Kırcanın açlık grevi
Yılın belediye başkanları: Gülay Aslıtürk, Ahmet Çetinsaya ve Can Esen
Yılın yalanı: Nafiz Kurtun 50 bin dolar kapıcılarda bile var sözleri
Yılın yanlışı: Deniz Baykal
Yılın fiyaskosu: Kutlu Savaşın yazdığı Susurluk Raporu
Yılın demokratı: Tansu Çiller
Yılın röportajcıları: Mehmet ve Mecbure Canan Barlas (BTVde kendileri çalıp kendileri oynuyorlar. Her akşam karı koca birbirlerine soru yağdırıyorlar.)
Yılın zamparası: Kibariyenin kocası
Yılın dişisi: Hande Ataizi
Yılın mağduru: (Kural ne yazık ki yine bozulmadı) Türk halkı

Basından

Gülçin Telci'nin kitabı çıktı. Pan Yayıncılık'tan 'BEN GÜLÇİN', Gülçin Türkiye'nin en mühim gazetecilerinden. Bir sürü bir dolu para pul, çıkar ilişkisini ilk o bulur, çıkarır; korkusuzca yazar. Türkiye, Erol Evcil'in mesela ne kadar mühim biri olabileceğini (İş Bankası'yla ilişkiler vs.) ilk kez Gülçin'den duydu. Mehmet Ağar'ın has adamı Ferruh Tankuş'un istikbal vaat eden çizgisini... Şunu bunu, soluk kesici bir kâhin gibi, zekâsının ve araştırıcılığının kristal küresine bakarak, bir dolu bir dolu şeyi Türkiye'ye ilk kez Gülçin haber verdi. İşine ruhunu akıtıyor Gülçin. İşi için, işiyle yaşıyor. Ama ondan ibaret değil. Zira gerçek bir 'karakter' Gülçin ve tüm karakterlerde olduğu üzre parçalarının toplamından daha fazla. Bütünü, toplamından çok dahafazla. Gülçin'in kitabı çıktı ve o çocuklar kadar mutlu. O, çocuklar kadar mutlu yada kızgın olabilenlerden. O, o yoğun insanlardan. Sıkıştırılmış ruhlardan. Kitabı için yazılarını ayıklarken "Sonunda Bir endeks koydursana" demiştim. Türkiye'nin suç endeksi gibi bir şey. Mesela Mehmet Ağar'la ilgili bir yazıda, alakasız birinin ismi geçiyor. Ama sonra Türkiye o ismin ne kadar alakalı olduğunu, görüyor.

Her ismin yanına, bahsedildikleri sayfaları tek tek yazdırsana. " Bunu yapmamışlar. Ama Gülçin'in yazılarından oluşan kitabı öyle ilginç ki. Gerçek bir ipucu ansiklopedisi. Ve bir kanıt: Gülçin'in bir başlığında dediği gibi, burası 'Yaptıkları Yanına Kâr Kalanların Ülkesi'. Ve Gülçin acı acı gülerek, bunu kanıtlıyor. Hem de ne biçim.
Perihan Mağden (15/03/1999 Radikal Gazetesi)